12-01-2015، 17:35
رودخانه شاپور با طول 220 کیلومتر، از ارتفاعات شمال شرقی کازرون سرچشمه گرفته و در تنگ چوگان به چشمه ساسان متصل میشود.
این رود سپس از ناحیه غربی کازرون گذشته و پس از دریافت آب رودخانه شکستیان و طی یک مسیر کوهستانی، وارد دشت خشت شده و پس از آبیاری بیش از 2 هزار هکتار از زمینهای کشاورزی این منطقه و اتصال چند شاخه فرعی دیگر به آن،
در نزدیکی روستاهای جره بالا و میلک، وارد دشت شبانکاره شهرستان دشتستان استان بوشهر میشود. رودخانه شاپور در استان بوشهر به رود دالکی پیوسته و با نام رود حلّه، به خلیج فارس میریزد.
به منظور بهرهبرداری بیشتر از آب این رودخانه، در استان بوشهر دو سد مخزنی به نامهای رئیس علی دلواری و انحرافی شبانکاره، بر روی آن بسته شده است. متأسفانه این امر سبب شده است رودخانه بسیاری از توانها و کارکردهای خود را از دست بدهد به عنوان مثال در گذشته زمینهای حاشیه رودخانه در فصل پرآبی از آب اشباع شده و پس از عقبنشینی آب، این زمینها به کشتزارهایی از صیفیجات همچون هندوانه، خربزه و … تبدیل میشد و در برخی روستاها نیز زراعت گندم و جو صورت میگرفت یا این زمینها که در منطقه با عنوان چم شناخته میشد، به عنوان مرتع به دامداران منطقه واگذار میگردید. در حال حاضر این کشتزارها از بین رفته و به جای آنها بیشهزارهایی از گز و درختچههای شورپسند به جا مانده است.
رودخانه شاپور اثرات مثبت زیست محیطی نیز در این منطقه داشته و به عنوان یکی از متنوعترین زیستگاههای آبزیان آبهای شور و شیرین همچون انواع ماهی، لاکپشت، خرچنگ و …، منبعی مطمئن در تأمین مواد پروتئینی ساکنان منطقه و کرانههای آن زیستگاه انواع پرندگان بومی و مهاجر بوده است.
علاوه بر این، جریان آرام و گاه خروشان رودخانه شاپور در منطقه خشک و سوزان جنوب کشور، یکی از زیباترین و دلانگیزترین چشماندازها را به وجود آورده بود که همه ساله گردشگران بسیاری از نقاط مختلف کشور به منظور بهرهمندی از این موهبت طبیعی، به این منطقه مراجعه مینمودند.

این رود سپس از ناحیه غربی کازرون گذشته و پس از دریافت آب رودخانه شکستیان و طی یک مسیر کوهستانی، وارد دشت خشت شده و پس از آبیاری بیش از 2 هزار هکتار از زمینهای کشاورزی این منطقه و اتصال چند شاخه فرعی دیگر به آن،
در نزدیکی روستاهای جره بالا و میلک، وارد دشت شبانکاره شهرستان دشتستان استان بوشهر میشود. رودخانه شاپور در استان بوشهر به رود دالکی پیوسته و با نام رود حلّه، به خلیج فارس میریزد.
به منظور بهرهبرداری بیشتر از آب این رودخانه، در استان بوشهر دو سد مخزنی به نامهای رئیس علی دلواری و انحرافی شبانکاره، بر روی آن بسته شده است. متأسفانه این امر سبب شده است رودخانه بسیاری از توانها و کارکردهای خود را از دست بدهد به عنوان مثال در گذشته زمینهای حاشیه رودخانه در فصل پرآبی از آب اشباع شده و پس از عقبنشینی آب، این زمینها به کشتزارهایی از صیفیجات همچون هندوانه، خربزه و … تبدیل میشد و در برخی روستاها نیز زراعت گندم و جو صورت میگرفت یا این زمینها که در منطقه با عنوان چم شناخته میشد، به عنوان مرتع به دامداران منطقه واگذار میگردید. در حال حاضر این کشتزارها از بین رفته و به جای آنها بیشهزارهایی از گز و درختچههای شورپسند به جا مانده است.
رودخانه شاپور اثرات مثبت زیست محیطی نیز در این منطقه داشته و به عنوان یکی از متنوعترین زیستگاههای آبزیان آبهای شور و شیرین همچون انواع ماهی، لاکپشت، خرچنگ و …، منبعی مطمئن در تأمین مواد پروتئینی ساکنان منطقه و کرانههای آن زیستگاه انواع پرندگان بومی و مهاجر بوده است.
علاوه بر این، جریان آرام و گاه خروشان رودخانه شاپور در منطقه خشک و سوزان جنوب کشور، یکی از زیباترین و دلانگیزترین چشماندازها را به وجود آورده بود که همه ساله گردشگران بسیاری از نقاط مختلف کشور به منظور بهرهمندی از این موهبت طبیعی، به این منطقه مراجعه مینمودند.

