امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

فتحعلی شاه حکایت قاجار

#1

در جریان جنگ دوم ایران و روس ، هنگامی كه قوای روسیه وارد
 تبریز شدند و فرماندهان قشون روس تصمیم گرفتند به سوی میانه پیشروی
 و تمام منطقه آذربایجان را به تصرف خود در آورند
 . در این وضعیت كه روس ها منزل به منزل پیشروی می كردند
 دولت ایران مجبور شد شرایط صلحی را كه دولت 
روسیه تحمیل میكرد كاملا بپذیرد . فتحعلی شاه قاجار ، برای خاتمه جنگ 
و انعقاد پیمان صلح ، روز معینی رامشخص و به بزرگان و اكابر و اعاظم
 قوم و درباریان و اشراف و نمایندگان اقشار مختلف مردم بارعام داد 
. برای اینكه مراسم « روز سلام » به خیر و خوشی 
برگزار گردد قبلا تعهداتی اندیشیدند و دستوراتی صادر 
گردید راجع به اینكه در مقابل هر جمله از
 فرمایشات شاه چه پاسخی باید داده شود !
در وقت مقرر و ساعت معهود ، شاه آمد و بر تخت سلطنتی
 جلوس كرد و فرمود : « اگر ما امر كنیم كه ایالات
 جنوب و ایالات شمال همراهی كنند و یك مرتبه به روس
 منحوس بتازند و دمار از روزگار این اقوام بی ایمان در بیاورند
 ، چه پیش خواهد آمد ؟ مخاطبان تعظیم سجده مانندی كرده و گفتند 
: بدا به حال روس ! بد به حال روس ! شاه مجددا گفت : اگر
 فرمان قضا ،‌شرف صدور یابد كه قشون خراسان با قشون
 آذربایجان یكی شود و توامان به این گروه بی دین و ملحد
 حمله كنند چه خواهد شد ؟ جملگی عرض كردند
 : بدا به حال روس ! بدا به حال روس !
فتحعلی شاه مجددا پرسید اگر توپچی های خمسه را به كمك
 توپچی های مراغه بفرستیم تا با توپ خود تمام دار و ندار این كفار
 را با خاك یكسان كنند چه خواهد شد ؟ باز
 جواب آمد كه : بدا به حال روس ! بدا به حال روس !
خلاصه چندین فقره از این قماش ، اگرهای دیگر 
ردو بدل شد و جواب آمد: بدا به حال روس ! بدا به حال روس !
دو نفر از درباریان متملق كه در سمت چپ و راست 
شاه ایستاده بودن خود را به روی پای قبل عالم انداخته گفتند :
قربان ! مكش ! مكش ! كه عالم زیر و رو خواهد شد !
شاه كه تا این لحظه بر روی تخت نشسته و پشت به دو
 عدد متكای مروارید دوزی شده الماس نشان داده بود از اظهارات چاپلوسانه
 مشتی درباری ونزدیكان مافنگی خود به هیجان آمده، ناگهان 
روی دوزانو بلند شد ، شمشیر خود را به كمر بسته بود به قدر یك 
وجب از غلاف بیرون كشید و این شعر را با صدای بلند خواند :
كشم شمشیر مینایی كه شیر از بیشه بگریزد / 
زنم بر فرق «پاسكویچ» كه دود از «پطر» برخیزد !
دو نفر از درباریان متملق كه در سمت چپ و راست 
شاه ایستاده بودن خود را به روی پای قبل عالم انداخته گفتند :
قربان ! مكش ! مكش ! كه عالم زیر و رو خواهد شد ! شاه قاجار
 پس از لحظه ای سكوت ، گفت : حالا كه این طور صلاح می دانی
د ما هم دستوری می دهیم بااین قوم بی ایمان كار
 را به مسالمت ختم كنند و مجددا شمشیر را غلاف كر د !
باز این حضرات به خاك افتادند و تشكرات خود را از طرف بنی نوع انسان كه
 اعلیحضرت بر آنها رحم آورده و تیغ خود
 را از نیام بیرون نكشیدند ، تقدیم خاكپای قبله عالم كردند !
پاسخ
آگهی


[-]
به اشتراک گذاری/بوکمارک (نمایش همه)
google Facebook cloob Twitter
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید یا ثبت نام کنید
شما جهت ارسال نظر در مطلب نیازمند عضویت در این انجمن هستید
ایجاد حساب کاربری
ساخت یک حساب کاربری شخصی در انجمن ما. این کار بسیار آسان است!
یا
ورود
از قبل حساب کاربری دارید? از اینجا وارد شوید.


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان