
محققان در تحقیقات اخیر خود دریافتند نوشتن یادداشت با دست در قیاس با تایپ کردن آن، به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
محققان علوم روانشناسی دانشگاه پرینستون آمریکا پس از بررسیهای انجام شده به این نتیجه رسیدند که روشهای قدیمی یادداشت برداری، مفیدترین روش برای یادگیری است.
در آزمایش محققان، دانشآموزان پرینستون آمریکا فیلمی را مشاهده و سپس متن سخنرانی را پیاده کردند. با وجود اینکه تعداد کلمات نوشته شده 100 تا 150کلمه کمتر از کلمات تایپ شده بود دانش آموزانی که از مطالب یادداشت برداشتند و قبل از امتحان قادر به تکرار مطالب بودند نسبت به کسانی که مطالب را تایپ کرده بودند در امتحان موفقتر بودند.
این افراد توانسته بودند با تعداد کلمات کمتر، مفهوم واضح تری از موضوع را بیان کنند.
-----------------

بر اساس مطالعات انجامشده، میزان قدرت فرد در هنگام دستدادن در سن 53 سالگی میتواند شاخصی برای پیشبینی خطر مرگ باشد.
دانشمندان مدعیاند افرادی که قدرت دستشان در دستدادن ضعیف است، به کندی از روی صندلیشان بلند میشوند و برای برقراری تعادلشان تقلا میکنند، در معرض خطر بالای مرگ ظرف یک دهه آینده یا بیشتر هستند.
بر اساس یافتههای جدید، سطوح پایین قابلیت جسمانی در سن 53 سالگی در مقایسه با افراد دارای سطوح توانایی فیزیکی بالاتر به معنای شانس پایینتر بقا طی 13 سال آینده است. اشخاصی که در آزمایشهای انجامشده ضعیفترین عملکرد جسمانی را از خود بروز دادند، نسبت به افراد با عملکرد فیزیکی خوب، 12 برابر بیشتر مرگ را تجربه کردند. تصور میشود، عملکرد ضعیفتر نشاندهنده بیماری (تشخیصدادهشده یا شناسایینشده) و پیری سریع باشد.
دکتر راشل کوپر در «واحد شورای تحقیقاتی پزشکی برای سلامتی طولانی و پیری» در کالج دانشگاهی لندن، رهبر ارشد این مطالعه گزارش شد و به گفته وی، قدرت جسمانی در سن 53 سالگی هدفی مطلوب برای ارزیابی خطر مرگ زودرس است.
این تحقیق با بررسی 1355 مرد و 1411 زن و تحلیل دادههای قابلیت جسمانی سوژهها در سن 53 سالگی حاصل شد. در این مطالعه، توانایی فیزیکی سوژهها در این سن با استفاده از سه نشانگر ارزیابی شد: این سه شاخص شامل قدرت دستدادن، سرعت برخاستن از صندلی و زمان تعادل هنگام ایستادن بود که در آن، افراد باید برای 30 ثانیه و با چشم بسته، روی یک پا میایستادند.
تیم تحقیقاتی 177 مرگ بین سنین 53 و 66 سالگی را مشاهده کرد و مشخص شد افراد دارای پایینترین نمرههای توانایی فیزیکی میزان بالاتر مرگ را تجربه کردند.
دانشمندان مدعیاند افرادی که قدرت دستشان در دستدادن ضعیف است، به کندی از روی صندلیشان بلند میشوند و برای برقراری تعادلشان تقلا میکنند، در معرض خطر بالای مرگ ظرف یک دهه آینده یا بیشتر هستند.
بر اساس یافتههای جدید، سطوح پایین قابلیت جسمانی در سن 53 سالگی در مقایسه با افراد دارای سطوح توانایی فیزیکی بالاتر به معنای شانس پایینتر بقا طی 13 سال آینده است. اشخاصی که در آزمایشهای انجامشده ضعیفترین عملکرد جسمانی را از خود بروز دادند، نسبت به افراد با عملکرد فیزیکی خوب، 12 برابر بیشتر مرگ را تجربه کردند. تصور میشود، عملکرد ضعیفتر نشاندهنده بیماری (تشخیصدادهشده یا شناسایینشده) و پیری سریع باشد.
دکتر راشل کوپر در «واحد شورای تحقیقاتی پزشکی برای سلامتی طولانی و پیری» در کالج دانشگاهی لندن، رهبر ارشد این مطالعه گزارش شد و به گفته وی، قدرت جسمانی در سن 53 سالگی هدفی مطلوب برای ارزیابی خطر مرگ زودرس است.
این تحقیق با بررسی 1355 مرد و 1411 زن و تحلیل دادههای قابلیت جسمانی سوژهها در سن 53 سالگی حاصل شد. در این مطالعه، توانایی فیزیکی سوژهها در این سن با استفاده از سه نشانگر ارزیابی شد: این سه شاخص شامل قدرت دستدادن، سرعت برخاستن از صندلی و زمان تعادل هنگام ایستادن بود که در آن، افراد باید برای 30 ثانیه و با چشم بسته، روی یک پا میایستادند.
تیم تحقیقاتی 177 مرگ بین سنین 53 و 66 سالگی را مشاهده کرد و مشخص شد افراد دارای پایینترین نمرههای توانایی فیزیکی میزان بالاتر مرگ را تجربه کردند.